Stuk

Na negen maanden tenminste één keer per dag op de grond te zijn gekletterd heeft hij er de brui aan gegeven: de badthermometer. Kapot. En terwijl ik hem achteloos weggooi, bedenk ik me dat het maar goed is dat hij nu kapot gaat, en niet een maand of negen geleden.

Het was niet de enige badthermometer hoor, oh nee. In het bad zit namelijk ook een hightech ingebouwde thermometer. Leek hartstikke handig, zo in de babywinkel. Maar helaas, zoals dat gaat met ogenschijnlijk hartstikke handige dingen: ze worden finaal de grond in geboord door kraamzusters met jarenlange ervaring.

“Ik zou een losse halen hoor. Die ingebouwde dingen reageren traag. Heb je je bad net op temperatuur – dénk je dan tenminste – is het eigenlijk alweer te koud. Of te warm”.

Dat laat je je als nieuwbakken ouderpaar met chronische angst tot verprutsing van Het Wonder natuurlijk geen twee keer zeggen. En dus besteeg Meneer Geer gezwind de fiets om, naast de Vitamine K, extra kraamverband, Purelan tepelzalf, aambeiencrème, alcohol (3 flesjes), nagelvijltjes, onderzeiltjes, een kolf, spuitjes, twee voedingsbh’s, biotex, Kamillosan, extra vuilniszakken, Vitamine D en een wasdroger, een thermometer te halen.

“Wacht even hoor. Nog éven! Heb je hem onder een dekentje liggen? Hij ligt toch niet bloot hè? Heb je hem getemperatuurd? Ligt de kruik klaar? Is hij niet te koud? Jóehóe, ligt hij warm? Pas op dat hij niet op de tocht ligt hoor! Nog éven hoor! Héél even! Oh wacht, nu is het weer te koud, nog even wat warm erbij hoor! Héél even. Telletje! Kut! Te warm! Nog een béétje koud. En… JA, KOM MAAR, NUNUNU! SNEL!!!”.

Zevenendertig graden was ons verteld. En als nieuwbakken ouder betekent zevenendertig graden, zevenendertig graden. Dus niet zesendertigeneenhalvegraad. Of achtendertig. Neen: zevenendertig. Precies. Want stel je eens vóór dat ons kind zou gaan koken. Of zou bevriezen. Hennie had het zo verteld en wat Hennie had verteld geschiedde. Zonder Hennie waren we reddeloos verloren. Slechts één dag onthennied hing ik gierend van de paniek aan de lijn met de spoedpost omdat “ik acht druppels Vitamine K had gegeven in plaats van drie“. Of beter gezegd, Meneer Geer deed dat en uiteraard hield ik hem een fijn uur voor dat onze zoon nu óf a la minute geheel zou stollen, óf binnen het uur zou leegbloeden (want wat die K dan wel precies deed dat wist ik ook niet).

Ik gooi de thermometer weg, roer wat door het water om de baby, die toch al zeker 5 minuten nakend op de commode ligt, met één hand (oei: verboden!) te laten plonzen. Hogere wiskunde, dat badderen.

Advertenties

One Comment Voeg uw reactie toe

  1. Bertine schreef:

    Hahahahahaaaaaaaaaaaaaaaaaaa. Wij hadden een Denise 🙂 Waar kan ik me abonneren?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s