Lieve buren uit de Baarsjes,

ImageLieve buren uit de Baarsjes,

We hebben elkaar alweer een jaar of 6 niet gesproken. Jullie stonden 6 Perzische tapijten, 3 kinderen en een berg matrassen op een witte bus te binden, wij propten dozen Ikrearommel en kapotte bankstellen in een Nissan Micra. Na 10 jaar buurschap gingen we uiteen. Jullie naar het oosten, wij naar het zuiden.

We namen afscheid met bladerdeeghapjes. Door jullie gebakken uiteraard, want mij is het nog nooit geluk om een slavink behoorlijk gaar te krijgen, laat staan dat ik wilde dingen met bladerdeeg en feta tot een goed einde breng. Het gaf niet, want in ruil voor wekelijkse maaltijden hielpen wij met het ontcijferen van het garantiebewijzen en het bijscholen van de dochters. Zo rolden wij, op onze te kleine appartementen in West.

 

We vertrokken die week allebei met dezelfde motieven: een betaalbare edoch oersaaie doorzonwoning met een tuin, meer groen dan het met glas bedekte Rembrandtpark en een fijne toekomst voor de (in ons geval denkbeeldige) kinderen. Jullie werkten samen 4 banen, van 5 uur ’s ochtends tot 22 uur ’s avonds terwijl wij als verschraalde studenten permanent onze roes uitsliepen. Maar het lukte ons allebei, en die dag vertrokken we ieder naar ons eigen Wipkippenparadijs.

Lieve buren, de laatste week moet ik vaak aan jullie denken.

We belandden allebei in de B-versie van Amsterdam. Maar waar wij uitmondden in de slaperige appendix, kwamen jullie terecht in de borrelende onderbuik: Almere.

Terwijl wij afgelopen woensdag kozen voor meer banen, meer onderwijs en meer van Heel Veel, zagen jullie afgelopen woensdag hoe één op de vijf stadsgenoten – de ouders van Jayden, Delano en Vanity – stemden op een partij die minder van jullie wil. Stiekem hebben ze er natuurlijk gewoon spijt van dat ze in zo’n desolaat dorp met gekke straatnamen zijn gaan wonen en het leven niet lukt, maar daar moet toch iemand de schuld van krijgen. Dat zijn jullie. En dat moet pijn doen.

Namens het Gilde der Geerten die creatieve dingen met waterstofperoxide doen wil ik hierbij dan ook wél mijn excuses aanbieden. En, lieve buren, ik wil jullie laten weten dat jullie hier welkom zijn. We gaan hier prat op onze diversiteit en interculturaliteit en hebben welgeteld een schamele 100 Marokkanen binnen de stadsgrenzen wonen. En oh, we doen niet aan minder hier. Oké, behalve minder RoundUp, maar zelfs dat krijgen we niet goed voor elkaar. Vooruit, laten we ook afspreken dat we iets minder bladerdeeghapjes doen. Maar dat is omdat ook ik deze meivakantie weer in bikini moet.

Lieve buren, tot snel!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s