Guggengeheimen van Wij Jonge Ouders

on

ImageKijk, voor Ons Jonge Ouders is het leven ook niet altijd gemakkelijk. Wij verschijnen iedere dag onder de yoghurtvingers en ingedroogde resten pindakaas op ons werk. We verzamelen zaterdagochtend in een te warme gymzaal om met 20 andere kind-ouderparen op Nijntje te dansen. Zonder koffie. En zodra de zon schijnt moeten we naar de Geitenboerderij om met 1000 andere Wij Jonge Ouders en hun kroost geiten te aaien. Want dat hadden we immers nog nooit gedaan. Zie dan maar eens serieus te worden genomen, door het gilde der normale mensen.

Maar ook Wij Jonge Ouders willen op maandagochtend bij de koffieautomaat wel eens kunnen doen alsof we, ondanks die kinderen, toch echt ‘heel erg hetzelfde zijn gebleven’. En daarom doen wij zo af en toe dingen waarvan we op voorhand weten dat ze gedoemd zijn om te mislukken. Bijvoorbeeld de Guggenheim-expositie in het Cobra Museum bezoeken met een dreumes en een peuter. Zodat we daarna weer geheel legitiem onze weekenden in Ballorig kunnen slijten.

Nu is het bezoeken van een museum met kinderen onder de 4 net zoiets als het bezoeken van het Concertgebouw met kriebelhoest. Schilderijen kijken is voor Goed Volk een uitermate serieuze bezigheid, die maar beter niet verstoord kan worden door te luid gestelde vragen als ‘Mama, ik zie helemaal geen appel’, ‘is dat een piemel met ogen?’ of gewoon ‘WAWAWAWA’, als dat zo uitkomt.

Maar Wij Jonge Ouders weten dat dit zo werkt, dus wij verschenen extreem goed voorbereid en beladen met Nijntjekoekjes aan de start. De Nijntjekoekjes bleken verboden. De oudste zoon hield zich – na de deceptie dat het hier, ondanks de Cobra, geen dierentuin betrof – vooral bezig met de kwestie of de brandslang ook bij de collectie hoorde, de jongste zoon poepte in zijn broek en was het luid oneens met het verbod op Nijntjekoekjes.

Maar nét toen Wij Jonge Ouders weemoedig concludeerden dat 30 euro voor 15 minuten museumbezoek hoort bij Het Nieuwe Leven… was de redding daar. Het Cobra-kinderatelier, alwaar iedereen onder de 21 ongegeneerd op de grond mag schilderen onder begeleiding van leuke mevrouwen. Zo kun je als ouder kinderloos en ongestoord de collectie bekijken, wat niemand vervolgens doet want stiekem is natuurlijk niets leuker dan naar je eigen kliederende kind te kijken (maar dat vertellen Wij Jonge Ouders natuurlijk niet aan de buitenwereld).

Na twee uur verlieten wij uitermate tevreden het Cobra Museum. Vraag niet wat er precies aan de muur hing, maar ‘die vijf sterren in de Volkskrant waren natuurlijk hélemaal terecht en ook met kinderen is het goed te doen’, zo zullen wij maandag bij de koffieautomaat memoreren.

Tot volgende week op de Geitenboerderij!

Advertenties

3 Comments Voeg uw reactie toe

  1. frank bikker schreef:

    Leuk stuk. Ik wou dat ik zo kon schrijven. Moet je ook op dichtbij.nl zetten als recensie op die tentoonstelling.

  2. redigeertje schreef:

    Ha Frank, dank je! (En volgens mij zit het wel goed met dat schrijven van jou ;-))

    Ik heb hem vorige week idd ook op Dichtbij gezet: http://dicht.by/a3476695?utm_source=newsitem&utm_medium=email&utm_campaign=shares

  3. frank bikker schreef:

    Wat ik leuk aan jou vind, is de licht ironische toon die je altijd vol weet te houden waardoor voor/tegenstanders het leuk vinden.en je goeie taalgebruik. Daar ben ik soms jaloers op.
    Waarom zet je hem ook niet op Amstelveen Blog van Johan Bos bij ingezonden brieven/ of gastcolomnist? Deze blog wordt veel gelezen door de lokale politici en hij heeft daar ook vele lijntjes lopen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s