Pret in de plas

strandDie zon maakt maar rare dingen los in de mens. Waar we het hele jaar bezig zijn om A. vooral niet in de file te belanden, B. ons met kleding te voorzien van enig decorum en C. niet te dicht in elkaars persoonlijke zone te komen, leiden de eerste zonnestralen tot een acute smelting van die drie collectieve kerncompetenties.

Dan hijsen we ons beladen met synthetische spullen, liters zonnebrand en pakjes Wicky in de stationwagon om, na 2 uur smeltend in de file te staan, in groepsverband en polyamide te braden op het strand. Logisch, nietwaar?

Om maar in strandtermen te blijven; ik en het strand, wij liggen elkaar niet zo. Het concept is enig, maar de uitwerking laat een beetje te wensen over voor diegenen die niet zo van zand en zout houden. En toen ik de laatste keer ook nog per ongeluk plaatsnam naast een mevrouw die in gymhouding zonde, zodat ook de binnenkant van de dijen egaal bruin zou worden, besloot ik dat het wel mooi geweest was met dat strand.

Dat ging jaren goed, tot er kinderen kwamen. En die, zo moet u weten, hebben net als plantjes water nodig als het heet is. Onoverkomelijke dilemma’s, want leg een peuter maar eens uit dat mama chagrijnig wordt van zand in de bilnaad en een prikkende bikinilijn.

Maar! De gemeente Amstelveen heeft voor de strandonminnende ouders een geweldige oplossing bedacht met bovendien beduidend minder kwallen (een enkele vader uitgezonderd): zes geweldige speelbadjes.

Waar het water niet prikt en zo ondiep is dat je als ouder kunt volstaan met het oprollen van de broekspijpen, al is er uiteraard altijd één iets te knappe moeder die zich – tot afgunst van alle andere bleke bakfietsmoeders en grote vreugde van de vaders – in triangelbikini langs de badrand begeeft. Zand is er ook niet, wel stenen. En die mogen dan wat harder vallen dan zand, plakken in de bilnaad doen ze lekker niet.

Nee, waar het op zomers tijdverdrijf aankomt heeft onze gemeente het maar goed met ons voor, mijmerde ik pootjebadend in het pierenbadje dat – zo bedacht ik me gelukzalig – ook nog eens niet zo akelig koud was als de zee.

Toen plaste er een peuter over mijn voeten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s