Ode aan de mannen van het Zout

Er zijn maar paar dingen die ik leuk vind aan de winter. Naast het feit dat na de winter de lente komt, zijn dat de mannen van het zout. Waar iedereen zich bij een goede halve graad onder nul schielijk terugtrekt voor de kachel, komen zij – Ghostbusters van sneeuw en ijzel, de hoeders van…

Blue Monday of hoe ik toch geen Doutzen werd…

Ik weet niet hoe dat met u gaat, maar mijn goede voornemen is steevast dat ik geen goed voornemen heb. Afgelopen december waren mijn kleren alleen ineens een maat gekrompen. En dus zou ik het dit jaar allemaal anders doen en zo’n ontzettend gezonde moeder worden die je in blaadjes altijd ziet. Zo’n vrouw die…

Was ik nog maar vier

“Ik weet waar jouw stukje over gaat!”, zei iemand bij de Je Suis Charlie demonstratie voor het Raadhuis. Hij had gelijk. Zoiets kún je als dingenvinder voor mensen zonder Nee-Nee sticker in een randgemeente natuurlijk niet onbesproken laten. Dan moet je vlammen met een mening, waardoor mensen achteraf ontroerd tegen elkaar zeggen: “Heb je dát…

Een gelukkig 2015

De afgelopen 2,5 jaar ging ik iedere week langs bij mijn vriendin M. We dronken thee en praatten over koetjes, kalfjes en de vraag of je met het snoertje van een bedlampje jezelf nu wel of niet kon verhangen. U fronst nu misschien. Maar mijn vriendin M. was depressief. Knetterdepressief. En niets hielp. Ik wist…